"Ik ben het van harte eens met het Sociaal Cultuur Planbureau, dat in een rapport vaststelt dat er een tandje moet worden bijgezet voor mantelzorgers. Een van de belangrijkste conclusies luidt dat mantelzorgers eerder tegenwerking ondervinden van professionals, dan dat ze zich gesteund voelen. Een opmerkelijke en tegelijk een treurige conclusie", zegt tweede kamerlid Agnes Wolbert. "Hoe is dat mogelijk" Hier is nog veel werk aan de winkel.  Professionals moeten de mantelzorgers als volwaardige partner in de zorg zien."

Het Planbureau stelt vast dat de mantelzorger door menig profesional niet als deskundig genoeg wordt geacht, en genegeerd wordt. Vooral de mantelzorgers van mensen met een verstandelijke beperking of met psychiatrische problemen hebben het zwaar. Het moeilijke is dat zij door hun zorgtaken vaak in een isolement terecht komen. De komende jaren zal er veel vaker een beroep gedaan worden op de zorg door mensen uit de omgevingvan kwetbare ouderen, psychiatrische patienten en op mensen met een handicap. Daar is op veel fronten actie voor nodig.Werkgevers moeten mantelzorgvriendelijk personeeld beleid nu echt eens vorm gaan geven, gemeenten kunnen via vrijwilligersinzet hun mantelzorgers ontlasten, gemeenten kunnen er bijvoorbeeld ook voor zorgen dat mantelzorgersin de buurt kunnen wonen van degene voor wie ze zorgen, gemeenten moeten 'respijtzorg' organiseren en vergoeden, en ga zo nog maar even door. Dit kabinetinvesteert alleen in de zorg binnen de muren van de instellingen en ze verwaarloost de zorg in de thuissituatie. De toekomst ligt bij de mensen thuisen de kwaliteit van de zorg thuis kan dus flink hoger door de professionals en de mantelzorger beter te laten samenwerken. Een mooi doel.

(Artikel aangeleverd door Wil Kerstjens)