Mijn man heeft Lewy-body, hij wordt dement.
't Is onbegrijpelijk, maar 'k ben blij dat hij ons kent.
Er komt een grote verandering in zijn persoonlijkheid
en stukje bij beetje raak ik mijn maatje kwijt.
Waar is mijn netjes in het pak gestoken man gebleven?
Van hem hoeft het niet ;het is hem om het even .
Hij wordt erg onzeker van al die veranderingen
en ziet het verband niet tussen de dingen.
Heeft mij heel erg nodig als steun en toeverlaat
wordt verdrietig of boos als iets niet goed gaat.

Toch blijf ik van hem houden, hij is mijn lieve schat
en niets in deze wereld veranderd dat.
Dit gedicht heb ik gemaakt toen mijn man drie jaar geleden ziek werd.Gelukkig is de ziekte nu redelijk stabiel door medicijn gebruik.